۱۳۸۴ فروردین ۸, دوشنبه

آخیش!!!!!

داشتم خفه میشدم! چقدر غایب بودن سخته! حالا می‌فهمم این آقا مهدی (عج)‌ چی می‌کشه. ولی الله وکیلی خیلی حال می‌ده که هر از چندگاهی یه تیریپ غیب بزنی و به زندگی‌ات برسی! منم والا خیال برگشتن نداشتم و میخواستم تو همون وضعیت « کبری» باقی بمونم، ولی دیدم اونجوری دیگه هیچوقت یادم نمی‌مونه که روی این کی‌برد کذایی، چی‌چی رو بزنی «ت» می‌شه و کدوم رو بزنی «ط» می‌شه!
خب،‌ حالا این دو تا یادم اومد! فعلا خدافظ..