برنامه امشب سينماهای‌ تهران

معرفی فيلم: قصه انقلاب

اين فيلم داستان زندگی مردمی‌است که بازيچه دست پيری‌ فرزانه(!) شده اند. داستان اين فيلم در سرزمينی به نام ايران اتفاق می افتد. هنرمندان و بازيگران اين فيلم گرچه از سن بالائی برخوردار هستند،‌ ولی‌ به زيبائی و استادانه توانسته اند ملتي را فيلم(!) کرده و ميخ خود سازند. فيلم "قصه انقلاب" که کاری‌ از شرکت ترانه ميباشد،‌ اولين کار اين کارگردان بوده و مدت زمان آن 25 سال(!)‌ است. اين فيلم در اواخر سال 1357 تهيه و از آن تاريخ تابحال بروی‌ پرده ميباشد(!)‌ مهمترين نقطه ضعف فيلم در خصوص "نورپردازی" آن ميباشد که در اولين نگاه مشخص و محسوس است. اين فيلم گرچه به طريقه رنگی فيلمبرداری شده، ولی بعلت ضعف در نورپردازی، بصورت سياه و سفيد به اکران در می‌آيد و اين سبب شده تا چهره تمام نقش‌آفرينان در فيلم بصورت "رو سياه(!)‌" نمايان ميگردد. از ديگر نقاط ضعف اين فيلم ميتوان به اشکالات عديده موجود در مرحله "صدا گذاری" فيلم اشاره کرد. در قسمتهای‌ مختلف فيلم به کرات شاهد آن هستيم که عابران و رهگذران متفرقه که از محل فيلمبرداری عبور ميکنند،‌ بازيگران را مخاطب قرار داده، واژه ها و الفاظ زشت و رکيکی را به زبان می‌آورند. به نظر ميرسد اين اصوات بي تربيتي(!)‌ از زير قيچي وزارت ارشاد بدون هيچ تغييری گذر کرده اند.

از آنجا که هزينه ساخت اين فيلم زياد(!) تخمين زده شده بود، يک شرکت معتبرانگليسی بعنوان "تهيه کننده"، هزينه اين فيلم را تقبل نموده و کارگردان اين فيلم را(‌که خود نيز در فيلم به ايفای‌ نقش پرداخته)‌ در تهيه اين فيلم ياری داده است( کار، کار خودشونه!‌‌‌ ). از نکات مثبت فيلم ميتوان به " وحدتَ کلمهَ " اشاره کرد. همچنين استفاده از آهنگ "عمه بابايم کجاست" و "حسينُ‌ مني انَا مِن حسيني،‌ لبيک يا خميني(!)‌"‌ به عنوان موسيقي متن اين فيلم، از نکات قابل تحسين است که قابل رقابت با توليدات مشابه ساخت کمپانی‌های فيلم سازی هاليوودی ميباشد.



تماشای‌ اين فيلم به همه علاقمندان هنر، خصوصا هنر هفتم توصيه ميشود. بيشتر بهتر!!